متن آهنگ ۱۷۵ علیرضا طلیسچی

۱۴ فروردین ۱۳۹۶
214 بازدید
بدون نظر

متن آهنگ ۱۷۵ از علیرضا طلیسچی

تکست آهنگ ۱۷۵ علیرضا طلیسچی

علیرضا طلیسچی - 175

متن آهنگ ۱۷۵

یه ماهی داشت میخواست آزاد باشه
میخواست دریا بره شاد باشه
میونشون یکم دوری فقط بود
ولی دریا یکم بی معرفت بود
دنبال ماهی تا دریا رسیده
اما دریا هوسش قدر امیده
هر کی برگشته نشونی شو نداره
یکی میگفت دیدتش بیقراره بیقراره
مادری که جز خدا راهی نداره
احتیاجی به شناسایی نداره
چون قراره توی انتظار بمیره
بایدم عشقش و اشتباه بگیره
♫♫♫
بو شو حس میکنه تو همین حوالی
گریه میکنه واسه یه تنگ خالی
میسپاره پیداش کنن میشینه هر جا
خونش و میبره تا نزدیک دریا
بی هوا براش میخواد از آب بریزه
هر کسی شبیهشه خیلی عزیزه
بس که تو دلش پر از غصه و درده
درد زانوهاش و هیچ وقت حس نکرده
مادری که جز خدا راهی نداره
احتیاجی به شناسایی نداره
چون قراره توی انتظار بمیره
بایدم عشقش و اشتباه بگیره


لینک کوتاه مطلب

http://bo2text2.ir/?p=5040

آهنگ های مرتبط

برچسب ها